.JPG)
"Saat Ustası…" Artık çalışmayan bir
18. yy. Fransız saatinin tek tek parçalarına ayrılıp tekrar birleştirilerek
tamir edilişini izliyoruz. Tellerin, zillerin, küçücük aletlerin, büyüteçlerin
arasına karışıyoruz. Basamak şeklindeki araçlar, sarı altın düzenekler
nasırlaşmış parmakların arasında pervane gibi dönmeye başlıyor birden. Akışın
saf birlikteliği… Zamanın parçalanmasından, bir araya getirilişine dek Proust’un
“Kayıp Zamanın İzinde”sine bir dokunuyorum o anda…
Ali Kazma’nın beklediğim sergisi Zamancı/
Timemaker, Arter’de. Sanatçı, 22 video art işi ile her bir duvarda, dünyanın baş
döndürücü ritmi ile geziniyor.
Çekim yaptığı mekanlara tek
başına girme tercihi, işlerinin içeriği ile ne kadar uyumlu!... Bu uyum, eserlere de yansıyor. Çalışma
biçimini, masasını, ritüellerini sanatçının ve işinin parçası addederiz çoğu
zaman… Bu nedenle Tomris Uyar’ın, Woolf’un, Tarkovski’nin günlüklerini de önemseriz.
Fotoğrafçının, ressamın, heykeltıraşın atölyesinde olduğumda fotoğrafın, resmin
içine girmiş gibi hissetmem işte bu sebeptendir…
“Ali Kazma çekimlere ayırdığı
zaman sona erip saatlerce uzunlukta ham kayıtla baş başa kaldığında, kaydetmiş
olduğu notları yanına düşer, onları birbirinden koparır, yerlerini değiştirir;
zamanı imleyen rakamlar yapıtın gizli şifreleri gibi sayfalar boyunca devam
eder.” Emre Baykal’ın da katalog yazısında aktardığı bu çalışma biçimi
videoları notla, kayıtla, sezgiyle bütünlüyor.
Her duvarda ayrı ayrı izlediğimiz
çalışmalardan serginin sürekliliğini birebir yansıttığını düşündüğüm ve
yukarıda bahsettiğim Saat Ustası’nın yanında “Kristal” ve ”Rezistans” da hep
aklımda kalacak.
Yeri gelmişken söyleyeyim, Arter’in
hazırladığı veya hazırlattığı katalogların kitaplığımda güzel bir yeri var.
Marc Quinn için hazırlanmış “ansiklopedi” dönüp okunanlardandı, Ali Kazma’nın
bu sergisi için hazırlanan “fasikül” de öyle olacak…
Ali Kazma, 2012’de Barbara Polla’nın
sorularını yanıtlarken, “Dünyanın gizemine ve karmaşıklığına bir şeyler
ekleyebilen sanat yapıtlarını önemsiyorum,” diyor. Ali Kazma bu sergiyle elimden
tutuyor, gizem ve karmaşanın belki de en kaotik kavramıyla, zaman'la macerayı anlatıyor; önemsediklerinin yanına oturuyor.
